Doğup büyüdüğün yer, köy olmuş kasaba olmuş fark etmez. Orada yaşayanlar karşılıklı olarak birbirine “hemşerim” diye hitap ederler! Hele de o yer, bir ilin merkezi konumunda şehir ise o zaman bu hitap tarzı tam da yerine oturur: Hemşehri!..
-Yani aynı şehirli!..
“
Oysa bizim bilgisayarlarımız bu şekliyle yazıldığında altına “hata anlamında” kırmızı çizgiyi çevirir!.. Bende usandım onu tekrar tekrar düzeltmekten. Sözcüğün bonlarındaki (h) harfine kaldırıp yazmaya başladım, oldu bitti: Hemşeri!..
Askerlik yapanlar bilir. Bölükteki eratın birbirlerine sordukları ilk soru, “hemşerim nerelisin? Olacaktır.
İlimizde Taktik Hava Kuvvet komutanlığı yapmış bir Orgeneralin (Muhsin Batur) oğlu, ünlü şair ve yazarlarımızdan Enis Batur anlatmıştı.
“-Bana nerelisin dediklerinde doğduğum yeri işaret ederek 'Eskişehirliyim' dediğimde hemen diğer soruyla karşılaşırdım: Neresinden? O kadar bıkıp usanmıştım ki bu ikinci sorudan, 'Eskişehirliyim dedim ya arkadaş' der bitiririm sorgulama faslını.
Ben de sevrim “hemşehri” sözcüğünü ve hemşerilerimi... O nedenle bugünkü yazımda “öleniyle kalanıyla” dört hemşerimi anacağım!..
Bir 'Bakan'ımız bile yok!..
Genellikle belli başlı iller, geçmişte, seçip Meclis'e gönderdikleri milletvekillerinden birini, hatta duruma göre ikisini atanan başbakanın “hükümet listesinde” görmek isterler. Bu hal bizim ilde daha bir “histeri” halinde bir süre tartışılırdı. Öyle ya:
-Eskişehir önemli, önemsenmesi gereken bir il olmalı, değil mi?
Cumhuriyet döneminde daha doğrusu 1950’lerden sonra epey bir Bakanımız oldu. Özellikle 12 Eylül sonrasında ise bir anlamda kuruduk adeta!.. AKP'nin 25 yıla yaklaşan iktidarı döneminde de-bir iki istisna dışında- Aynı şekilde!..
***
Bakanlıklar bir yana, İrice partilerimizin yönetimlerinde bile temsil edilemez olmuştuk. Neyse ki Butlan Partisi'nin yerine 80 milletvekili ile kurulan “YENİ Parti'nin Merkez Kararında sevgili Utku Çakırözer'in yer alması tesellimiz oldu. Bugün başlayacak Kurultayında ise Temsilciler Meclisi'nde yeri garanti!..
-Devam sayın Çakırözer, devam!..
Fakir çalışa, çalışa bir yerlere geliyormuş demek ki!..
***
Bir diğer siyasi Hemşehrimiz , Büyükşehir Belediye Başkanı Ayşe Ünlüce.. O da Eskişehir dışına taşan bir makamda görevlendirildi. Malum sebep yer nedeniyle cezaevlerine tıkılan eski başkanları nedeniyle şimdi kendisi aynı zamanda:
-Türkiye Belediyeler Birliği Başkan Vekili!...
İkisiyle de gurur duyuyor, hemşerileri olarak “daha iyi makamlara” diyorum.
Yılmaz Büyükerşen ve 'evladı' Önder Baloğlu
Biri halen hayatta ve 90'ında, diğer bir 10 yıl kadar oluyor aramızdan ayrılıp sevenlerine veda eden gazeteci dost..
Bu iki ismi “nasıl bir araya getirdin” sorunu duyar gibiyim özetle:
Sevgili Önder'i 1969 yılında Sakarya'nın bodrumuna getirip “Gazeteci ol!” tenbihi ile bırakıp giden Doçent Yılmaz Büyükerşen'dir. Aynı zamanda Polis evlerinden Baloğlu ailesinin komşusu ve de Akademi birinci sınıfından da öğrencisi...
Öyle bir bağ var aralarında. Önder Baloğlu “iyi bir gazeteci” oldu. Sevgili Yılmaz Hocamız da kısa süreli gazeteciliğinin ardından önce Akademi'de öğrenci, Sevgili Orhan Oğuz'un yardımcısı profesör ve nihayet Anadolu Üniversitesi'nin Kurucu Rektörü.
“nihayetler” bitmiyor ve başarıları ciltlere sığmıyor:
-Tam beş dönem Eskişehir Büyükşehir Belediyesi'nin efsaneleşmiş başkanı...
Biri Gazeteci, diğeri eğitimci ve siyasetçi hemşehrilerimiz. Önder'den “erken veda” derken, geçenlerde yerel basından öğreniyorum ki;
-Yılmaz Hocamız 90. Yaş gününü kutluyor.
Birini rahmet, yaşayanı ise nice sağlıklı ömürler dileğiyle, sevgi ve saygılarımla anıyorum...
-------------------------
