Yazıya nasıl başlamalıyım? Klavyenin başına oturup başlığını belirlediğimde uzunca bir süre düşündüm başlangıç satırlarını.
En iyisi başlığın ilk sözcüğü “Büyük” sıfatını bir parça olsun anlandırmanın yerinde olacağına karar vererek başladım tuşlara dokunmaya!..
Yeri geldiğinde, Atatürk'ü anmak, hakkında birkaç kelam etmenin ihtiyacını duyduğumuzda çoğumuz öyle başlamaz mıyız söze, ya da yazıya:
-Büyük ATATÜRK,,,
Yarattıkları, yaptıkları ve çoğu “olanaksız” gibi görünen toplumsal devrimleri ile aslında kendisi yaratmıştır büyüklüğünü... Atatürk soyadı ise kendisine milletinin armağanıdır:
-Türklerin Atası...
Aslında “büyüklüğü” sadece Türk milletinin kendisine yakıştırdığı bir sıfat değildir. O'nu bir vesileyle anan dünyadaki diğer liderlerin, O'nu araştıran tarihçilerin, yazarların uygun gördüğü bir sıfattır.
-Kim bilir, bizler de yaygın olarak onlardan esinlenerek kullanmaya başlamışızdır!..
***
Sabah kalktığımda baktım, sisli-puslu bir gökyüzü. Geriye dönüp hatırladığımda 10 Kasımlarda böyledir havanın görünümü. İnsanın içine kasvetle birlikte, inceden bir hüznün yerleşmesini sağlayan bir iklim olayı...
Gerçekte, Eylül sonu, Kasım başlarında dökülen yapraklar anımsatır bana 10 Kasım'ın yaklaşmakta olduğunu. Ardından çocuklumuzdaki anma törenlerinde okuduğumuz anonim halk şiirinin ilk dizesi gelir aklıma:
-Uzun uzun kavaklar/dökülüyor yapraklar...
Bunun devamı olarak da ikinci dize:
-Ben Ata'ma doymadım, doysun kara topraklar!..
10 Kasım anmalarına gidiyorum!.
Dökülen yaprakların ardından yeni yeni çiçek vermeye başlayan bir başka bitkiye gidiyorum:
-Kasım Patları!...
Belki botanik bahçelerinde numunelik yetiştiriliyordu. Köyümüzde kimi ailelerin evinin önünde bulunurdu. Öğretmenimiz 10 kasımın yaklaştığı günlerde tembihlerdi:
-Çocuklar birer demet Kasım Patı getirin evlerinizden!
Götürürdük. Öğretmenimizin eşliğinde koridorun girişindeki Atatürk büstü onlarla süslenir, bir başka anlamlı gelirdi bizlere!..
Sonrasında saat 9'u 5 gece öğretmenin konuşması ya da ezberlediğimiz şiirlerin etkisiyle hüzünlenirdik. Açıkçası pek de bilincinde değildik: Atatürk o gün o saatte ölmüştü: O kadar!..
***
Orta okul ve lise yıllarında “Atatürk” daha bir anlam kazanmaya başlamıştı bilincimizde:
-O Büyük Adam 19 Mayıs 1919 yılında Samsun'a çıkmış, oradan başlayarak kongrelerle milleti uyandırarak bir milli ordu kurmuş, onlara kumanda ederek çeşitli savaşları kazanarak ülkemizi düşman ordularından temizlemiş ve bize bir “Vatan” armağan etmişti.
-Lise yıllarında öğreniyoruz: Yetmemiş, “korunup kollanması” için milletine armağan ettiği: Cumhuriyeti kurmuştu...
10. Yıl Nutuk’undan hedefler!..
Ne güzeldir ki, sonrasında bitmeyen bir nefretle kimi çevrelerin saldırılarına, yıpratma çabalarına karşın CUMHURİYET'imizin yılmaz bekçileri sayesinde dimdik ayaktadır.
-Sonsuza kadar da öyle kalacaktır.
Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk, Cumhuriyet'in 10. yılında verdiği tarihi nutukta gelecekteki hedefleri için şunları söyler:
“... Fakat yaptıklarımızı asla kafi görmeyiz. Çünkü çok daha büyük işler yapmak mecburiyetindeyiz. Yurdumuzu dünyanın en mamur ve en medeni memleketleri seviyesine çıkaracağı. Milletimizi en geniş refah ve vasıfta kılacağız. Milli kültürümüzü en muasır medeniyet seviyesinin üstüne çıkaracağız. Türk milletini tüm medeni alem tanıyacaktır.!
***
Dün Atatürk'ü, milletine veda ettiği 10 Kasım'da bir kez daha özlem ve şükranla andık. Tüm eserlerinizi ve milletine armağan Cumhuriyeti sonsuza sahiplenerek yaşatacağız;
-BÜYÜK ATATÜRK...
---------------------------------------
