Geçen gün evde otururken aklıma bir arkadaşım geldi.
Geldi de yüzünü hatırlayamadım.
Kaktım fotoğrafların olduğu salona gittim.
Eski fotoğraflar salondaki büfenin alt çekmecesindeydi....
Ofluya pufluya çekmecenin önüne oturdum.
Çekmecenin hemen üst kısmında ayna vardı.
Aynaya bakınca karşımda bana bakan bir adam gördüm.
Elbette bana bakan... Benim de.
Aynadan bana bakanı pek tanıyamadım.
Yahu ne zaman geldik bu yaşlara!
Daha dün değil miydi?
Sevdiğimin evinin önünden ıslık çalarak geçtiğim günler..
Hah! İşte cevabı buldum.
Daha dün dedik ya!
İşte o dünler meğer yıllarmış...beni kovalayan yıllar.
Evlenmeden önceki fotoğraflarımı ayakkabı kutusuna koymuştum.
Ayakkabı kutusunu alıp zorla ayağa kalktım.
Zorlanmam ayakkabı kutusundan değil!
O bildiğiniz ayakkabı kutularından değil..içinde fotoğraflarım var.
Salondan oturma odasına geçerken boy aynasıdaki adamda bana bakıyordu!
Aynadakinin boyunu küçük gördüm.
Boyum mu küçüldü diyerek mezura ile boyumu ölçtüm?
Gülmeyin lütfen. 174 santim olan boyum, 168 santime inmiş.
Yaş aldıkça insan küçülür ve enine doğru büyürmüş...Neyse,
Boyum küçüldü ama aklım büyüdü...
Merak ettiyseniz söyleyeyim!
Unuttuğum arkadaşımın adı: Adalet.....
