Çağımız insanları sabırsız kişilerden oluştu.
Yalnız sabırsız olsalar neyse! Aynı zamanda saygısızlar.
Bu insanlar beklemeyi sevmedikleri için kurallara uymazlar.
Beklemeyi sevmedikleri için de çabuk öfkelenirler.
Sonuç olarak insanlar birbirlerine saygı duymaz oldular.
Adi suçlar ve yolsuzluk arttı..
Kadınlar sokak ortasında dövüldü ve öldürüldü..
Küçük çocuklara tecavüzler bitmedi.
Fakirlik bu kadar artmışken.
İnternette, yediğini, içtiğini, yattığını, kalktığını paylaşan insanlar türedi.
Eskiden: Günah, Ayıp derdik.
Çünkü utanma duygumuz vardı!
Zaman değişti. Zamana ayak uydurmak zorlaştı.
Bildiğimiz ekonomi sistemi değişti.
Paran varsa herkes kulun, paran yoksa ıssızdır yolun.
En acısı da acıma duygumuzu yitirdik.
Komşusunun derdini dinleyen kalmadı.
Komşuluklar bitti. Olumsuz davranışlar komşuluğun yerini aldı!
Neredeyse bütünüyle yabancısı olduğumuz davranışlar boy gösterdi.
Ahlaksızlıklara duyarsız kaldık.
İki yüzlü insanlara inanır olduk.
Ne zaman ki utanmayı unuttuk...
işte o zaman insanlıktan çıktık.
