“Gülü gülene ver. Kalbini sevene ver.
Sevmek güzel şeydir. Kıymet bilene ver.”
Mevlana
Canının kıymetini bil. Herkese yetişemezsin.
Kıymetini bilmeyen insana melek olsan,
kanat sesinden rahatsız olur!
Herkesi kurtaramazsın. Yeri geldiğinde “Olmaz.” demesini bil!
Yeri geldiğinde de “Sen bilirsin.” demesini öğren.
Hiçbir şey bilmiyorsan, susmasını bil be arkadaş!
Sen başkalarına yetişeyim derken,
en çok kendine geç kalırsın.
İnsan biraz haddini bilmeli arkadaş!
Süperman değilsin ki herkese yetişebilesin...
Bu canı sokakta bulmadın ya!
Misafirliğe gelen adam, ev sahiplerinin huzur içinde yaşadıklarını görünce dayanamamış:
“Bu huzurunuzun kaynağı nedir?” diye sormuş.
Adam da “Sen bilirsin.” demiş.
Şuradan buradan derken sohbet iyice koyulaşınca adam yine sormuş:
“Bu huzurunuzun kaynağı nedir?”
diye sorunca aldığı cevap, “Sen bilirsin.” olmuş.
Sohbet uzayınca misafir, “Bize müsaade.” dedikten sonra yine aynı soruyu sorup aynı cevabı alınca biraz kızar gibi olmuş:
“Yahu amca,” demiş, “ben size huzurunuzun kaynağını soruyorum, sizler de sürekli ‘Sen bilirsin.’ diyorsunuz.
Ben bilsem size neden sorayım?” deyince,
amca:
“Ben hanıma, hanım da bana ‘Sen bilirsin.’ deyince bütün sorunlar ortadan kalkıyor evlat.”
diye cevap vermiş.
