“Öyle bir hayat yaşıyorum ki,
Cenneti de gördüm, cehennemi de.”
Cenneti rüyalarımda gördüm!
Böyle bir hayat yaşamak için ölürüm, dedim.
Cehennemi de bu hayatta yaşıyorum.
“Öyle bir aşk yaşadım ki,
Tutkuyu da gördüm, pes etmeyi de.”
“Çok güzel beraberliklerim oldu.
Bu beraberliklerde aşkı da yaşadım.”
Yaşadığım bu aşklarda tutkuyu da gördüm.
Sevdim ama sevildiğimi yaşayamadım.
Bu aşklarda ihaneti de yaşadım.
Ve sonunda pes ettim.
“Bazıları seyrederken hayatı en önden,
Kendime bir sahne buldum, oynadım.”
Bu dünya sahnesinde, perde dediler.
Bazıları en önden seyretti hayatı.
Bazılarına da figüran rolleri biçildi.
Ben de sahnede buldum kendimi.
Bana da bir rol verildi.
Öyle bir rol vermişler ki
Okudum, okudum, anlamadım.
Bana verilen rolü okudum.
Okudum ve ben bu zalim rolü,
Ben bu cehennemi insanlara öven oyunu,
Okudum, okudum, anlamadım, dedim.
Anlatamayacağım oyunu da oynayamam, dedim.
İnternette bu sözlerin ve dizelerin Friedrich Nietzsche tarafından sevgilisi Lou Andreas-Salomé'ye yazıldığına dair yaygın bir yanlış bilgi (şehir efsanesi) vardır.
Ancak Alman filozof Nietzsche'nin böyle bir şiiri veya yazısı bulunmamaktadır; söz ve müzik tamamen Şebnem Ferah'a aittir. Okudukça şiirin benim için de yazıldığı zannına kapıldım.