Oldukça uzun bir süredir Ege’ye gelemiyordum. Bu uzun bayram tatilinde sevdiklerimle birlikte on günü geçen bir boşlukta yine yeniden Çeşme’deydim.

Gittiğim her yere yüreğimi ve yılların eskimeyen hayvan hakları savunucusu kimliğimi de birlikte götürdüğümden, ilk işim sokak canlarının genel durumunu gözlemek oluyor doğal olarak.

Çeşme, Alaçatı, Dalyan, Ilıca; tüm buralarda hemen hemen tek bir köpek görmedim. Eski yıllarda yazlığımızın bulunduğu sitede çok sayıda site sakininin severek bakıp kolladığı köpekler olurdu, onların da yerinde yeller esiyor şimdi. Yoklardı işte, içim cızzz etti açıkçası. Ancak yapabilecek bir şey de yoktu, emir demiri kesmişti.

Ya kediler? Onlar sağ ve sıhhatte gibiydiler, yani saydığım yerlerde çokça varlardı. Fakat sanki çok zayıf, bakımsız ve yorgun gibiydiler. İnsanlar da, yani yerli yabancı turistler ya da mekân sahipleri ve esnaf, eskisi gibi bu özel canlara ilgi göstermiyordu. Ama en azından kovan, “git” diyen yoktu. Bir şekilde yaşamlarını idame ettirmişlerdi. Kafelere, lokantalara girip çıkıyor, rahatça istedikleri yerde yatıyordu çoğunluğu. Dalyan’daki kedileri daha bir bakımlı gördüm. Gözlerimle takip ettim; nereye girip çıkıyor, ne yiyip içiyorlar diye. Sonra baktım, uygun bir yerde en az on beş tanesi, onlar için hazırlanmış mama kaplarına yumulmuş, keyifle yiyip ardından da su kaplarındaki temiz sularını içiyordu. Mutlu oldum elbette. Şanslı kedilerdi onlar.

Sitemizdeki kediler ise yazlık canlarının kaderi olan, sezon bitince çekilen sakinlerin bıraktığı boş evlerin yalnızlığında oldukça aç kalmış gibiydiler. Bulunduğum süre boyunca elimden geldiğince annemin bıraktığı bayrağı yerden kaldırıp onları beslemeye çalıştım.

Sonrası için de yaz kış sitede kalan arka taraftaki komşumuza kedicikler için mama siparişi verdim. En azından annemin ruhu biraz olsun rahatlar diye düşündüm. Zaten onun kaybının akabinde, vasiyetine uyarak gerçek cansever olduğuna inandığım ve düzenli besleme yapan birkaç can dostuna, dağıtmaları için mama göndermiştim.

Çeşme’ye desteğimi de düzenli yapmaya gayret edeceğim. Ve çok eminim ki annem yattığı yerden beni izleyip o güzel tebessümünü gönderiyordur bana.