Naylon poşet yoktu.
Pazaryeri ve alışveriş merkezlerinde yumuşak meyve ve sebzeler gazete kağıdından külah yapılır ya da önceden hazırlanmış kese kağıtlarına doldurulurdu.
Hayatımızda pazar filesi diye bir şey vardı.
Evlere kadar bu file ile taşınırdı.
****
Naylon poşetleri hayatımıza girişi 80'li yıllarda oldu.
Ucuz olması nedeni ile yaygın şekilde kullanılmaya başlandı.
Ancak; kullanımı kontrolden çıktı.
Heryer doğaya atılan naylon poşetlerle doldu.
Bu poşetler yüzünden çevre kirliliği yaşandı.
****
Büyük alışveriş merkezlerinde naylon poşet ücretsizdi.
Herkes gereğinden fazla poşet kullanıyor, hatta sonradan lazım olur diye paketlerin içine fazladan 3-5 poşet daha sıkıştırmaya başladılar.
Uzun yıllar poşet kirliliğinin önüne geçilemedi.
****
Nihayet; 2019'a girerken marketlerde poşetlerin para ile satılmasına karar verildi.
Fiyatı da 25 kuruş olarak belirlendi.
Aradan üç yıl geçti.
Marketler maliyetinin satış fiyatını aştığı gerekçesi ile poşete zam istedi.
Son 3 yıl içinde herşey ortalama yüzde yüze kadar zamlanırken.
Poşete zam kabul edilmedi.
****
Halka gelince onlar paralı poşet uygulamasına çoktan uyum göstermişti.
Bazıları poşetleri evinden getiriyor.
Bazıları sebze ve meyve reyonlarındaki ince naylon torbaları kullanıyordu.
Bez torbalar da bu süreçte hayatıma girdi...

*******

BELLEĞİMİZDEKİ KAYIPLAR...

Kentle bütünleşen yapılarımız var.
Belleğimizde yer bulan.
Ancak; yavuş yavaş unutulan.
Birer birer yitip gidiyor gözümüzün önünden ve belleğimizden.
****
Kılıçoğlu sineması.
..Ve aynı pasajda bulunan Nur Pastanesi.
Bağlar Caddesi'ndeki sonradan iş kurumu olan ilk akademi binası.
..Ve Atatürk Statı.
Aynı kompleks içinde bulunan spor salonu ve yüzme havuzu.
Pek çoğumuzun yüzmeyi öğrendiği Bademlik yüzme havuzu.
Ardında tek bir anı tek bir taş bırakılmayacasına yıkıldı.
Hepsi gitti.
****
Dünyanın neresinde olursa olsun, kent belleğinde böylesine yer tutan, kentin hafızası olan bu yerler yenisi yapılsa bile bir anıt olarak  yerinde bırakılır, müzeye ya da ziyaret alanına dönüştülür.
Bizde geliştirilen tek fikir var.
Yıkıp yerine bir şeyler inşa etmek.