Birisine “seni seviyorum“ diyebilmek

ne güzel.

eşine

evladına

anana babana

dostuna arkadaşına

yavukluna

kedine

köpeğine

çiçeğine..

yeter ki söyle.

karşılığında içi gülen bir çift göz

bir tatlı tebessüm

bir mırıltı

bir kuyruk sallaması

bir minnet belirtisi.

işte yaşamanın anlamı..

Geçtiğimiz yılın son aylarıydı, şöyle bir haber okudum: İtalya’nın Bologna kentinde kedisever bir kadın, evini sokak kedilerine miras bıraktı. Fiorella Scannabissi isimli kadın, hayattayken bakıp beslediği sokak kedilerinin, ölümünden sonra da sahipsiz kalmaması için 1992 yılında yazdığı vasiyetine kedileri de dahil etti. Scannabissi, Bologna’nın Murri mahallesindeki 7 odalı evini, satılıp geliri sokak kedilerine bakan bir barınağa verilmek üzere belediyeye bağışladı.

Scannabissi’nin yaklaşık 2 yıl önce hayatını kaybetmesinin ardından miras paylaşımı ile ilgili bürokratik işlemler ise kısa süre önce tamamlandı. Belediye, Bologna’lı kadının evinin satılıp gelirinin Trebbo di Reno kedi barınağına bağışlanmasını onayladı. Evin satışının ardından, aradan geçen 2 yılda biriken vergi ve fatura borçları ödendikten sonra geliri barınağa devredilecek. Haberi veren İtalyan basını, yaklaşık 230 bin euro değerindeki evin Bologna’daki sokak kedileri için bir “Noel hediyesi” olacağını yazdı.

Bologna’da sokak kedilerinin bakımıyla ilgilenen Trebbo di Reno barınağının Francesca isimli bir çalışanı da “Tesisimiz bakıma muhtaç durumda. Bu gerçekten çok güzel bir hediye” dedi. Barınak görevlisi, halen yalnızca 100 kadar kediye bakabilecek yerleri olduğunu ve evin satışından gelecek parayla kapasitelerini artıracaklarını söyledi. Francesca, “Her kedinin kendine ait bir odası ve hatta belki de ufak bir bahçesi olacak” diye konuştu.

Doğal olarak okuduklarımdan sonra bizde, bizim ülkemizde neden böyle bağışlar hemen hiç olmuyor dedim. İnsan ömrü çok uzun değil, bu tür güzelliklerle anlamlı kılınsa, insana yakışan insanlarca yapılsa. Ve her kediye, kedi severlere böyle yeni yıl hediyesi nasip olsa. Gönül bu, istiyor işte!