Sen, Ben, O!
Toplum olarak adaletsizliklere karşı çıktık mı?
Çıkmadık ama çıkılmasını bekledik.
Neden çıkmadınız?
Neden olacak? Çevrenizdeki insanlara güvendik.
“Onlar nasıl olsa karşı çıkarlar” dedik.
Onlar da bizim gibi düşünmüşler:
“Olur mu canım? Karşı çıkarlar!” demişler.
Çocukluğumda, okul kantininde sıra beklerken bir sınıf arkadaşım yanlışlıkla başka birinin sırasını almıştı.
Öğretmenimiz durumu fark ettiğinde olaya müdahale etti.
Sırayı alan arkadaşım kızardı, bozardı ve utancından ne yapacağını bilemedi.
“İsteyerek yapmadım öğretmenim” diyebildi.
Öğretmenimiz, “Eğer başkasının hakkını aldığını anladığında utanıyorsan, bu senin iyi bir insan olma yolunda olduğunu ve henüz içinde iyiliğe açılan bir kapının var olduğunu gösterir” demişti.
Rahmetli öğretmenim iyi ki bu günleri görmedi.
İlişkilerimizin çıkar ilişkisine dönüştüğünü görseydi, yaşayamazdı.
Devir öyle bir devir oldu ki öğretmenim,
kurtla kuzuyu ayırt edemez olduk!
Utanarak söylüyorum: Manevi duygularımız yozlaştı öğretmenim.
Utanmayı unuttuk.
