Dünyada yalnızca Eskişehir’de çıkarılan lületaşı, kentin en önemli kültürel değerleri arasında yer alıyor. “Beyaz altın” olarak da bilinen bu özel maden, uzun yıllardır el işçiliğiyle şekillendiriliyor. Ancak son yıllarda hem usta sayısının azalması hem de gençlerin mesleğe ilgi göstermemesi, lületaşı işlemeciliğini zor bir sürece sürüklüyor.
Gençler mesleğe uzak kalıyor
Kentte uzun yıllardır lületaşı işlemeciliği yapan bir ustanın oğlu olan 21 yaşındaki Vacip Han Aktaş, mesleğin usta-çırak ilişkisiyle öğrenilebildiğini söyledi. Boş vakitlerinde baba mesleğiyle ilgilendiğini belirten Aktaş, biblolar ve hayvan figürleriyle bu işe başladığını ifade etti. Aktaş, “Son zamanlarda lületaşına ilgi azaldı. Unutulmaya yüz tutmuş meslekler arasına girdi. Babam 53 yaşında, 40 yaşında bir usta yok maalesef” dedi.
Tanıtım eksikliği dikkat çekiyor
Lületaşının hak ettiği değeri görmediğini vurgulayan Vacip Han Aktaş, el işçiliğine ilgi duyanların bulunduğunu ancak bunun yeterli olmadığını dile getirdi. Aktaş, “Lületaşının yeterince göz önünde olduğunu düşünmüyoruz. Dünyada tek Eskişehir’de çıkan bir maden ama yeterince tanıtılmıyor” ifadelerini kullandı. Kendi mesleğini yapmak istediğini de belirten Aktaş, Atatürk Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi Makine Teknolojisi Bölümü mezunu olduğunu söyledi.
