Yaptım, seni yarattım!

Abone Ol


Devasa vinç çalışırken birdenbire durur. Uzun bi araştırmadan sonra vince hareket
sağlayan kısımda bir lira büyüklüğünde bir dişli çarkın dişlerinin kırılması sonucu
çalışmadığı tespit edilir ve yenisi takılır ve tekrar görevini yapmaya devam eder.
Küçücük bir dişli onlarca metre büyüklükteki bir vincin durmasına sebep oluyorsa bu
yaşamın devamını sağlayan o küçücük dişli benzeri bir olay olabilir mi?
Bir gün, çelimsiz, bir kız çocuğu, sokağın köşesine oturmuş ; Yiyecek, para ya da
herhangi bir şey için dileniyordu. Üzerinde yırtık pırtık giysiler vardı; yüzü gözü kir
içindeydi ve perişan bir haldeydi. Kız dilenirken, sokaktan genç, canlı ve iyi
görünümlü bir adam geçti. Kızı fark etmişti ama belli etmemek için dönüp ikinci kez
bakmadı. Büyük ve lüks evine, mutlu ve rahat ailesinin yanına geldiğinde, çok güzel
hazırlanmış akşam sofrası onu bekliyordu. Fakat az sonra düşünceleri tekrar o fakir
kıza takılıverdi. Duyguları bir şeylere itiraz ediyordu. Sonra kolay yolu tercih etti ve
itirazlarını Allah'a yöneltti; ‘Allah'ım böyle bir şeyin olmasına nasıl müsaade
ediyorsun ? Neden o küçük kıza yardım için bir şeyler yapmıyorsun!’ Sonra ruhunun
derinliklerinden gelen bir cevap işitti: “Yaptım, seni yarattım!”
Allah gereksiz hiçbir şey yaratmaz. O seni, bu dünyaya göndermişse mutlaka
oluşacak eksiklikleri tamamlamak için göndermiştir. Bizler bu görevlerin çoğunu
bilinçsiz bir şekilde yaparız. Bazen “ben niye bu işi yaptım” diye hayret ederiz. İşte
senin görevin de bunu bilerek veya bilmeyerek yapmış olmandır. Bu dünyadaki
amacın, varoluş nedenin aslında budur. Peki, eksik olan nedir, ben neyi, hangi
eksikleri tamamlayacağım diye soruyorsan bu öyküyü hiç kafandan silme!