“Adalet, kutup yıldızı gibi yerinde durur.
Geri kalan her şey onun etrafında döner.”
Yaptığım gözlemlerden şunu anladım:
Dedikoduları sevmeyen insanlar genelde yalnız kalıyorlar.
Onlar doğruları konuştukları için etrafında çok az insan bulunuyor.
Çünkü bu insanlar yalan yanlış konuşmaktan hoşlanmıyorlar.
“Herkesin yaşamı kendisini ilgilendirir” diyorlar.
Öyle olması da gerekmez mi?
Başkalarını yargılama hakkını sen kimden aldın?
Atalarımız ne demiş?
“Her koyun kendi bacağından asılır!”
Bir diğer söz de: “Yargılama, yargılanırsın.”
Adaletli insan, gözüyle gördüğünü,
kulağı ile duyduğu sözleri bile dile getirmeyi sevmez.
“Çünkü bu konular benim için bir şey ifade etmez.
Başkalarının özel hayatları beni ilgilendirmez,” derler.
Bu dünyada adalet ile adaletsizlik her zaman çatışmıştır.
Çünkü adaletin olduğu yerde hiçbir şey kendini saklayamaz.
Adalet, yalın ve görünür olduğu için toplum adına karar verir.
Adalete karşı olan insanlardan her kötülük gelir.
Adaletin olmadığı yerde uyuşturucu, fahişelik, hırsızlık hüküm sürer.
Ne canlar bu adaletsizlerin elinde yitip gitmiştir.
İyi olmak kolaydır. Zor olan adil olmaktır.
En mükemmel adalet ise vicdandır.
Vicdanının sözünü dinle ve ona göre karar ver.