Gideceğim buralardan
Geride kalacaksınız
Siz o vahşi dört güzel yavru
Anneleri mahzun bakışlı arap
Nerdeyse bebeklerin tümünün babası
Koca kafalı Efe.
Ne zaman sevgiye yemeğe aç kalsa
Kapımın önünde bitiveren
Sarı oğlanla can yoldaşı Koca haski
Özleyeceksiniz en çok da sizler beni
Pencerelerime bakacaksınız
Her sokak kapısının açılışında koşacaksınız
Ben miyim diye
Kokumu, size seslenişimi bakışımı
Beni arayacaksınız
Yokluğumda size kötülük edecekler
Can düşmanları fırsat bilecekler bunu
Üzerinize su toprak taş bile atacaklar
Pisstt! hoşt!! deyip kovalayacaklar
Sonunda gelmez olacaksınız buralara
Umudu kesip benden yana
Dağılacaksınız oraya buraya
Kimseler ben gibi olmayacak gözünüzde
Kiminiz açlıktan susuzluktan,
Ama çoğunuz sevgisizlikten kaybolup tükenip
Yok olacaksınız
Ve biliyorum hepiniz de bana
Küs gideceksiniz bu dünyadan..
Sokaklar güvenli olsun diye, yıllarca bizlerle birlikte yaşayan, bizlerin dostu, can yoldaşı köpeklerimizi toplattınız bir acımasız yasayla, çoğunluğu meçhule gitti, kalanların bir kısmı ölmekten beter oldu, acının, açlığın, yokluğun, vicdansızlığın pik yaptığı barınaklara istiflendi.
Bütün bunlardan sonra sokaklar güvenli mi oldu? O masum canların ivedilikle toplandığı yerlerdendi okul önleri ve geçtiğimiz hafta önce Şanlıurfa’da sonra Kahramanmaraş’ta okul baskınları yaşandı, bu baskınlarda öğrenciler, öğretmenler öldü. Ve tüm bunları yapan, baskınları gerçekleştiren köpekler değildi.Şimdi vicdanı olan hemen herkes aynı soruyu soruyor: Köpekleri topladınız çocuklar güvende olmadı, kadınlar güvende olmadı, şimdi toplanma sırası kimde?