Hey gidi günler hey...
Başbakanlık, Cumhurbaşkanlığı ve Türkiye Kupasını kazanan bir kulüp, nasıl oldu da; bu duruma geldi?
Hiç bu denli karamsar olmamıştık.
Hiç bu kadar açmaza düşmemiştik.
Bu kadar çaresiz kalmamıştık.
Umudumuzu hiç bir zaman bu kadar yitirmemiştik...
****
Geçmişte futbol adına büyük rekorlara imza atmıştık.
Avrupa kupaları ve kazandığımız kupalar, gol krallığı, şampiyonluklar ve büyük denilen takımlara karşı kazandığımız zaferler.
En iyi kadro, en iyi antrenörler ve en büyük taraftar bizdeydi.
Türkiye 1. ligi (süper Lig) şampiyonu olamasak da; defalarca ilk üç arasına girmenin onurunu yaşadık...
****
Bugün yine rekor kırıyoruz.
30 maç üst üste kazanamama rekoru.
En fazla gol yeme rekoru.
En az topla oynama ve pas, en az şut rekoru.
..Ve en fazla puan silme cezası alan kulüp olma rekoru.
En fazla antrenör değişikliği.
Ama; en az başarı...
****
Çok fazla kongre yaptık.
Çok fazla başkan tükettik.
Her dönem gelen gideni arattı.
En kötüsünü de gördük, en iyisini de.
Kimin parası vardı.
Kiminin çabası.
Ama; hiç dikiş tutmadı...
***
UNUTTUKLARIMIZ...
Evimize televizyon geldiğinde okumayı unuttuk.
**
Kapıya araba geldiğinde yürümeyi unuttuk.
**
Elimize telefon aldığımızda mektup yazmayı unuttuk.
**
Evimize klima aldığımda serinlemek için ağaçların altına gitmeyi unuttuk.
**
Bankalar ve kartlarla uğraşırken paranın değerini unuttuk.
**
Parfümün kokusuyla taze çiçeklerin kokusunu unuttuk.
**
O kadar çok koşturduk ki durup güzellikleri izlemeyi unuttuk.