Sokakta oyunlar oynayan, sokak aralarında maç yapan bir kuşağız.
Mahalle maçları 6'da devre 12'de biter diye başlardı.
Hiç bir zaman 12'de bitmez, uzatıldıkça uzatılırdı.
Hava kararıp, topun gözükmediği ana kadar sürerdi.
Sokakta oyun oynamak bedenimiz ve ruhumuz için sağlıklıydı.
Bizim mutluluğumuz için bir top, kale yapılabilecek iki taş ve iyi arkadaşlar yeterliydi.
****
Ailemizin tek sorunu, ayakkabılarımızın eskimesiydi.
Bayramdan bayrama alınan o ayakkabılar bir sonraki bayramlara yetmeliydi.
Ama; çoğunlukla yıpranır, parçalanırdı.
İmdada kundura tamircileri yetişir, büyük maharetle o ayakkabıları tamir ederdi.
Kösele ayakkabılarımızın altı çabuk aşınmasın diye demir nalçalar çakılırdı.
****
Bu günlerde, sokak oyunları tamamen bitti.
Mahalle maçları da.
Futbol sahaları kapatıldı.
Halı sahalar yasaklandı.
Çocuklar ve gençler evlerindeler.
8-18 yaş grubu için zor günler bunlar.
Profesyonel ligleri oynatan ve şimdi de Bölgesel Amatör Ligi başlatma kararı alan TFF gençler ve çocuklar liglerine izin vermedi.
Okulları eğitim hakkı diye açacaksın, aynı yaş grubunun spor yapma hakkını tanımayacaksın...
Yıllardır spor yapan bu çocukların ne olacağı bilinmiyor.
KARADENİZE AÇILMAK...
2007 yılından beri Eskişehir Güney ve Kuzey Çevre yolları konuşuldu.
Eskişehir'in Karadeniz bölgesine açılması ticaret ve sanayi için önemliydi.
Ancak; 14 yıl geçti yapılan projeler bir türlü tamamlanmadı.
Eskişehir Sarıcakaya ve Göynük üzerinden Bolu'ya bağlanacaktı.
3-3,5 saat süren Eskişehir Bolu yolu, 1,5 saate inecekti. Eskişehir bu yol yapıldığında Karadenize de açılma imkanı bulacak.
Eskişehir ile Karadeniz illeri arasında ticaret ve turizm artacaktı.
Söz veren bakanlar geldi geçti.
Ama; yapılan vaadler sözde kaldı, projeler tamamlanamadı.
****
Aslında Sarıcakaya-Mihalgazi Göynük yolu yapılsa, Eskişehir kazanacak, Bolu kazanacak, Sarıcakaya ve Mihalgazi kazanacak.
İki ilde karşılıklı ticaret ve turizm kazanacak.