Japonya'da bir otomobil fabrikası.
Sabah saat yedi.
Fabrikanın içindeki büyük alanda bin kişi var.
Her gün toplanıyorlar.
Genel müdür, tüm yöneticiler ve işçiler.
Fabrikanın hoparlöründen bir müzik sesi duyuluyor.
Sonra, müzik eşliğinde bin kişi neşeyle marş söylüyor.
Bizler önce ülkemiz Japonya için çalışırız.
Çalışarak ülkemizin kazanmasını istiyoruz.
Bizler fabrikamızın kazanması için çalışıyoruz.
Çalışarak fabrikamızla şeref duyuyoruz.
Bizler bu şerefli duyguyla çalışıp, ailemiz ve kendimizin kazanması için de çalışıyoruz.
Ne güzel bir duygu, vatanı için çalışmak.
Kendi ülkesinin refah seviyesini yükseltmek.
Bizde nasıl mı?
Önce ben kazanmalıyım.
Sonra fabrikam.
Sonra ülkem kazansın.
Düşünce bu olunca kimse kazançlı olmuyor.
Başkalarının bize yapmayı düşündüğü kötülükleri, bizler kendimize yapıyoruz.
Atalarımızın canını feda ettiği vatan topraklarını, para karşılığında utanmadan satıyoruz.