İnsanlığın utancı

Abone Ol

Geçtiğimiz günlerde Trump’ın İran’a yönelik “bu gece bir medeniyet yok olacak” tehdidiyle başlayan süreç, daha sonra her zamanki gibi geri adım atılmasıyla iki haftalık ateşkese dönüştü. Önümüzde, kendinde dört bin yıllık uygarlığı yok etme gücü ve yetkisini gören, 250 yıl evvel kurulmuş bir devletin sapık düşünceli başkanı var. Bu tip insanlara bir ulusun lideri demek doğru mu, onu da bilemiyorum. Aklı başında Amerikalı ne düşünüyor acaba?..

Nasrettin Hoca fıkraları, insanların mizah duygusuna hitap etmek dışında tarihi derslerle doludur. Mesela bir tanesi şöyledir: Nasrettin Hoca, bir vakit eşeğini hava alsın diye zar zor dama çıkarmış. Damda bir süre dolaştırdıktan sonra “yeter artık, inme vakti geldi” diye merdivenlere çekmiş eşeği. Ama nafile, kan ter içinde kalmış Nasrettin Hoca. Eşek inat etmiş, bir türlü merdivenlerden inmemiş. Nasrettin Hoca kızmış, “ne halin varsa gör” diye eşeği damda bırakıp aşağı inmiş. Oynama alanı bulan eşek zıplamış durmuş damda. Bir ara öyle zıplamış ki dam delinmiş ve eşek aşağı düşüp ölmüş. Eşeğin akıbetini ve damın hasarını gören Nasrettin Hoca, “Demek ki eşeğin mertebesini yükseltirsen hem bulunduğu yere zarar veriyor hem de kendine” diye günümüze dek uzanan dersi çıkarmış…

Bırakın Türkiye’yi, dünyanın birçok yerinde insanlık köleci toplum olmaktan kurtulamadı. Egemen; kadın, çocuk, göçmen, zayıf ve güçsüz kim varsa ezerek sürdürüyor düzenini. Kölelik üzerine kurulmuş bir kültür ve üretim ilişkileri içinde hayat devam ediyor. Kölelik düzeninde gerçek efendi, kendisini görünmez sanır. Bu düzende efendi köleler ve köle efendiler vardır. Yani kendini efendi sananlar da aslında o bilinen bir başka efendinin kölesidir. Böylesi toplumlarda korku yaygındır ve cehennem yaşanan yerin adıdır. En kötüsü de ezilen toplumun, insanlık onuru ve özgürlüğünün gittikçe ulaşılamaz bir şey olduğunu sanmasıdır. Hele bir de yoksun ve yoksulsan, bazı erdemleri özlemeye bile fırsatın olmaz. İnsanlık, elinden bir şey gelmeden boynu bükük sadece izliyor olan biteni; utanmaktan kahrolmaya sıra gelmiyor bazen…