Aralık ayı içinde en önemli tarih şüphesiz kış gündönümüdür. 21 Aralık Kış Gündönümü en eski zamanlardan beri kutlanılmış özel bir doğa bayramıdır. Türklerin Nar Dugan adını verdikleri bu doğa bayramında kışın karanlığı kendini aydınlığa bırakır. Bu yüzden yeni yıl başlangıcı olarak kabul edilirdi. Dünyaca tanınanSümerolog Muazzez İlmiye Çığ, Orta Asya Türk toplumlarının yılın son gününü 21 Aralık kabul ettiklerini ve bayram olarak kutladıklarını, yılbaşı kutlamasının bir gelenek olarak 325 yılında Hıristiyanlığa geçtiğini söylemektedir. Çam ağacı süslemelerinin Hıristiyanlıktan yüzlerce yıl önce Türk geleneklerinde olduğunu söyleyen Çığ: "Gündüzün geceyi yendiği 21 Aralık'taki bayram Nar-Dugan, Orta Asya Türklerindendir. Kutsal Akçam'dan aldıkları dala astıkları kurdelalara dileklerini, isteklerini, yeni yıldan beklentilerini yazarlar. İznik'te 325 yılında toplanan ilk evrensel Hıristiyan konseyi, Anadolu'daki çam ağacını alarak bugünkü kutlamalara getiriyor. Akçam, eski Türklerde dünyanın merkezindeki olduğuna inanılan kutsal yaşam ağacıdır. Akçam Anadolu halı ve kilim desenlerinde vardır. Nar Dugan'da insanlar evlerini temizler, en iyi elbiselerini giyerdi. Ağacın etrafında dans edip şarkı söylerler, yaşlılar ziyaret edilirdi. Aileler bir arada olur, özel yemekler yenirdi. İnsanlığın koruyucusu Ülgen, uzun sakallı ve pelerinliydi. İznik konsülü tarafından bugünkü Noel inancına çevrildi. İsa'nın yaşadığı topraklarda çam ağacı yetişmez. Türklerin Avrupa'ya geçişiyle Hıristiyanlar tarafından alınmıştır. Sonbaharda doğan İsa'nın doğumu için 25 Aralık tarihi birkaç asır sonra seçilmiştir."
Güneş'in Doğuşu anlamıyla günümüze kadar gelen Orta Asya geleneklerine göre, sürekli savaş halinde olan gece gündüzün savaşı 21 Aralık'ta son bulur. Orta Asya Türklerinin kullandığı Ay takviminde 22 Aralık'ın ardından dolunayın görünmesi yeni yılın ilk günüydü. Bu nedenle yeniden doğuş bayramı olarak kabul edilen Nar Dugan Türk tarihinde çok önemlidir.
En önemli şey, tüm soğuğa rağmen, güneşin yükseldiğini ve tekrar ışığın bol olacağı günlerin başlayacağından emin olarak neşe ve umudu yüreğimizde taşımaktır. Bu aslında metaforik bir anlatımdır. Burada amaç, her ne kadar soğuk, hastalık, yalnızlık ve ölüm olsa da güneşin ve ışığın doğmak üzere olduğunu, her şeyin geçeceğini ve bu yüzden hiçbir şeye takılı kalmadan neşeyle umutla ilerlememiz gerektiği bilgisidir. Güneş yeniden yükselecek, hayatımıza ışığı ve sıcaklığı yeniden getirecektir. Kış gündönümü hepimize kutlu olsun. Sevgiyle...