Sosyal bir deney için 300 kişiye birer balon verilerek şişirmeleri istendi.
Herkesten, ispirtolu kalemle balonlarına isimlerini yazmaları rica edildi.
İsimlerin yazıldığı tüm balonlar toplandı ve bir odaya kapatıldı.
Katılımcılar odaya alındı.
5 dakika içinde, üzerlerine isimlerini yazdıkları balonu bulmaları söylendi.
Herkes deli gibi kendi adını aramaya başladı.
İnsanlar çarpıştı, birbirlerini itti.
Salonda tam anlamıyla bir kaos ortamı oluştu.
Verilen 5 dakika içinde çok az kişi kendi balonunu bulabilmişti.
Bu kez konuşmacı, herkesin rastgele bir balon almasını istedi.
Üzerinde adı yazılı olan kişiye o balonu vermelerini söyledi.
5 dakika içinde herkes kendi balonuna kavuşmuştu.
Konuşmacı şöyle dedi:
“Yaşamımızda da bunu görüyoruz.
Herkes deli gibi mutluluğu arıyor ama nerede olduğunu bilmiyor.
Oysa bizim mutluluğumuz, başkalarının mutluluğunda gizlidir.
Onlara mutluluk verin; sizinki size gelir.
Ve insanların yaşam amacı da budur…
Mutluluğun peşinden gitmek.”
Bence; “Daha mutlu olacağım” demek yerine, “Birini mutlu edeceğim” diyebiliriz.
Mutlu olmak için kendimize değil, başkalarına odaklanmalıyız.
İşte o zaman mutluluk bizi bulur.
Herkes zengin olamaz, herkes ünlü olamaz.
Herkes yakışıklı ya da güzel olamaz.
Ama herkes iyi bir insan olabilir.
İyi olmak, adil ve paylaşımcı olmak; mutlu olmamız için yeterlidir.
Hayat, sahip olduğumuz fiziksel güzelliklerin hepsini alıp gider.
Adil ve iyi olmak ise sadece bu dünyaya yapılan bir yatırım değildir.
Ölümden sonrasına da bir yatırımdır.