Eskişehir’den bir bayram daha geçti. Sokaklarda çocukların neşesi, evlerde büyüklerin duası, sofralarda paylaşmanın bereketi vardı. Bayram sabahı camiler doldu, mezarlık yolları kalabalıklaştı, aile büyüklerinin kapıları bir kez daha çalındı. Kimi yıllardır görmediği akrabasıyla kucaklaştı, kimi uzaklardan gelen bir telefonla bayram sevincini yaşadı.
***
Bayramlar, sadece takvimde işaretli günler değildir. Bayramlar, insanın insana yaklaşması, kırgınlıkların unutulması, sofraların çoğalması ve gönüllerin yumuşamasıdır. Eskişehir’de de bu bayram, her mahallede farklı bir sıcaklık bıraktı. Odunpazarı’nın tarihi sokaklarında, Porsuk kıyısında, çarşıda, pazarda ve mahalle aralarında bayramın izleri hissedildi.
***
Ancak bir bayram daha geçerken geride düşünülmesi gereken birçok şey de kaldı. Büyüklerini ziyaret edemeyenler, yalnız kalanlar, ekonomik sıkıntılar nedeniyle bayramı buruk yaşayanlar oldu. Alışveriş telaşı, yolculuk yoğunluğu ve günlük koşturmaca içinde bayramın asıl anlamı bazen geri planda kaldı. Oysa bayramın özü; paylaşmak, hatırlamak, hal hatır sormak ve aynı şehirde aynı duyguda buluşabilmektir.
***
Eskişehir, bu bayramda da dayanışmanın, komşuluğun ve geleneklerin yaşadığı şehirlerden biri olduğunu gösterdi. Çocukların elindeki şeker poşetleri, büyüklerin yüzündeki tebessüm, kurulan bayram sofraları ve yapılan ziyaretler hafızalarda kaldı. Bir bayram daha bitti ama geriye insanların birbirine duyduğu ihtiyaç, sevgi ve birlik duygusu kaldı.
***
Şimdi bayram telaşı yerini günlük hayata bırakıyor. Sokaklar eski temposuna dönüyor, işler yeniden başlıyor, şehir kendi akışına kavuşuyor. Fakat bayramdan geriye kalan en önemli mesaj unutulmamalı: İnsan, hatırlandıkça mutlu olur; şehirler de dayanışmayla güzelleşir.
***
Eskişehir’den bir bayram daha geçti. Dileriz ki geride kırgınlıklar değil, güzel anılar kalsın. Bir sonraki bayrama daha fazla huzur, daha fazla birlik ve daha fazla umutla ulaşmak dileğiyle.