Güveninize ne oldu?

07.01.2018 08:00

Güveninize ne oldu?



Bilginin önünde eğileceğimize paranın önünde eğiliyoruz! Tek başına para bilgiyi satın alamaz, ama bilgi ile her zaman para kazanmak mümkündür. Paranın her şeyi satın aldığını gördükçe onun önünde de eğiliyoruz. Aracı olan parayı amaca çevirerek ona tutsak olduk. Para, para, para, onsuz da bir şey olmuyor diyorsanız; Cumhuriyetin kuruluş yıllarına bakın derim. O dönemin insanlarında birbirleriyle dayanışma içinde olarak çalışmaları ve beden teri dökerek ülkenin sorunlarını çözme azimleri vardı. Bence azmimizi kaybettik.

Mustafa Kemal Atatürk; çalışmanın erdemini şu sözleriyle bize aktarmıştır:

"Kendiniz için değil, bağlı bulunduğunuz ulus için elbirliği ile çalışınız. Çalışmaların en yüksek olanı budur. Denebilir ki, hiçbir şeye muhtaç değiliz, yalnız bir tek şeye ihtiyacımız var: Çalışkan olmak! Servet ve onun doğal sonucu olan rahat yaşamak ve mutluluk, yalnız ve ancak çalışanların hakkıdır. Yaşamak demek çalışmak demektir. Türk, öğün, çalış, güven."

Birbirimize olan güvenimize ne oldu? Güven artık insan ismi olarak kaldı. İnsanların birbirini kandırması olağan sayıldı. İşin kötü tarafıysa kandırılan insana aptal damgası vuruluyor. Kandırıldığından dolayı suçlanıyor.

Herkes onu kandıranın ahlaksızlığından hiç dem vurulmuyor. Böyle oluncada insanların birbirlerine olan güvenleri sarsıldı. Çalışmadan para kazanmak övünç kaynağı oldu. Çalışmadık. Çalışanları da enayi diye damgaladık. Yetmedi. O çalışanlara dangalak demedik mi? Her gelen iktidar partisi Cumhuriyet Döneminde çalışarak elde ettiğimiz yüksek gelir getiren işletmelerimizi satmadı mı? Mirasyediler gibi bize ve gelecekte ki çocuklarımıza ait olan mallarımızı bir bahane bularak sattık. Güven duyacağımız kurumları yerle bir etmedik mi? Kısaca söylemlerimizde; önce vatanım, sonra çalıştığım kurum, ondan sonra ben demeyi unuttuk be cancağızlarım

Yorumlar (0) / Onay bekleyen (0)

Yorum Ekle