Bayat Taze’sini Yitirdi..

10.09.2018 08:11

Bayat Taze’sini Yitirdi..



Gar taksi durağında, şoförlerce sevilen, bakılan, kollanan iki güzel köpeğin isimleri bunlar; Bayat ve Taze. Bayat uzun süredir oranın kadrolu elemanıydı, birkaç yıl önce ona Taze ismi verilen bir başka can katıldı. Onlara kulübeler yaptırdık Kent Konseyi olarak; kışın içine girip üşümesinler diye. Düzenli beslemesini yapan, sağlıklarıyla da ilgilenen arkadaşlarımız oldu. Ama asıl koruyucuları durağın taksi şoförleriydi.

Geçen hafta bir acı haber ulaştı bizlere. Bayat’ın can arkadaşı, yoldaşı Taze trafik kazası geçirmiş, sabahın erken saatlerinde bir jip çarpmış ona. Kazayı yapan duyarlı bir insanmış, aslında görevleri olan ama pek çoklarının asla yapmadığı bir şeyi yapmış, hemen yakınlardaki Sempati Hayvan Hastanesine götürmüş onu. Hastaneye girişinden kısa bir süre sonra ölmüş ne yazık ki Taze’miz. Çarpma baş bölgesinden olmuş çünkü.

Şimdi Bayat arkadaşsız, yoldaşsız. Aldık haberini; çok üzgünmüş, yemeden içmeden kesilmiş adeta. Oralarda kazdığı bir çukur alanda öylece yatmaktaymış. Belliki arkadaşının matemini yaşıyor. Umarız bu hali kısa sürer.

Buradan hareketle, hayvanların da aynı insanlar gibi duyarlı olduklarına, hasretlik çektiklerine, vefa gösterdiklerine dikkat çekmek isterim. Yani sevdiklerinin ardından üzülmek, hasretlik duymak salt biz insanlara özgü değil. Bu duygular, hayvanlarda da bizler gibi ve hatta iddia ediyorum bizlerden daha çok ve yoğun olarak yaşanmakta.

**** **** ****

Dondurulmuş hayatlar

Geçen haftalarda beni derinden etkileyen, üzen bir olay yaşamıştım; sahiplendirdiğim bir Van Kedisinin sahibi olan bayan, onu şehir değiştireceği için bırakmak ve yeni bir sahip aramak zorunda olduğunu bildirmişti bana. Çok üzülmüştüm bu olaya. Çünkü yaşantım süresince pek çok şehir ve ev değişikliği yapmama karşın hiçbir zaman evimdeki canlarımı bırakmak, başkasına sahiplendirmek gibi bir düşüncem olmamıştı.

Onları evlat gibi gören, öylesine sahiplenenler beni iyi anladılar, duygularıma ortak oldular. Bunlardan birisinin yazdığı bir cümle aklıma takıldı kaldı. “Canlar için hayatlarımızı donduruyoruz” demişti o güzel insan.

Çok doğru bir deyiş. Kesinlikle öyle oluyor, o canlar için hayatlarımızı donduruyoruz; misal, tatile çıkmıyoruz, onların sevip alıştıkları, yaşadıkları ortamdan istesek de ayrılmamaya özen gösteriyoruz ve daha bir çok şeyden vazgeçiyoruz.. Çünkü onlar can, canlı, bizlerin yaşam yoldaşları. Sahiplendiğimizde; hastalıkta, sağlıkta, iyi günde, kötü günde birlikte olacağız sözünü veriyoruz içimizden.

Kısacası o güzel gözlü, masum, vefalı, sevgileri katıksız canlar için biz de fedakarlıkların en koyusunu yapıyoruz; hayatlarımızı donduruyoruz ve bundan dolayı da hiç pişmanlık yaşamıyoruz.

Yorumlar (1) / Onay bekleyen (1)

Yorum Ekle

Berrak ARSLAN

14 Eylül 2018 09:16
Tazenin ölümü hepimizi çok üzdü doğrusu yolum ne zaman o taraflara düşse yanımda mama yoksa bile soğuk sandviç falan alıp veriyordum onlara öyle ansızın gitmesi tabiki vahim bir kaza sonucu hayatını yitirmesi üzücü ama yinede elden gelen her şey yapılmış olmasına rağmen vadesi yetmiş yerinde dinlensin diyeceğim ama yeri varmı bilmiyorum bir hayvan mezarlığımız bile yok bu koca şehirde. Kedisinden vazgeçen bayana gelince ne yaşadı neye istinaden böyle bir karar aldı bilinmez ama insan evladından vazgeçermi bunu anlayamadım. Diliyorum ki daha güzel bir yuvası olsun inşallah bu canımızın. Terkedilmek çok acı bütün canlar için çünkü. Yine harika bir konuya değinmişsiniz kaleminize ve yüreğinize sağlık tüm canlar adına iyiki varsınız diyorum. Saygılarımla